Powrót do normalnego funkcjonowania po chorobie, urazie lub dłuższym leczeniu na prawdę często wymaga nie tylko i wyłącznie pracy nad sprawnością fizyczną, ale też uwzględnienia przemian, które ukazują się w życiu społecznym. Wiele osób po okresie ograniczonej aktywności musi ponownie odnaleźć się w kontaktach z innymi, organizacji zadań czy samodzielnym wykonywaniu różnorakich czynności. W takich wypadkach znaczenie ma indywidualne podejście, ponieważ potrzeby każdej osoby mogą wyglądać inaczej.
Jedni potrzebują wsparcia w powrocie do aktywności zawodowej, inni w odbudowaniu codziennej samodzielności lub przystosowaniu otoczenia do nowych możliwości.
Rehabilitacja społeczna obejmuje działania związane z ułatwieniem funkcjonowania osoby w społeczeństwie oraz zwiększeniem jej udziału w życiu zwykłym. Nie ogranicza się wyłącznie do ćwiczeń czy poprawy sprawności ruchowej, ponieważ bierze pod uwagę także aspekty psychiczne, rodzinne i środowiskowe. W praktyce ważne jest rozpoznanie barier, które utrudniają normalne funkcjonowanie, oraz uwarunkowanie sposobności radzenia sobie z nimi. Mogą to być ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia, trudności w komunikacji, brak dobrego przystosowania przestrzeni lub zmiana dotychczasowego stylu życia. Proces ten na prawdę bardzo często wymaga czasu i implementacji kolejnych działań do panującej sytuacji danej osoby.
W ramach różnych form wsparcia zdrowotnego i społecznego funkcjonują również sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą elementy wypoczynku, opieki a także zaplanowanych działań usprawniających. Ich przebieg może zależeć od rodzaju problemów zdrowotnych, założeń profesjonalistów oraz indywidualnych sposobności uczestników. Podczas takich pobytów znaczenie ma nie tylko i wyłącznie sama terapia, niemniej jednak też kontakt z innymi osobami znajdującymi się w podobnej sytuacji. Wspólne doświadczenia mogą wpływać na sposób postrzegania własnych ograniczeń, natomiast efekty i odczucia związane z takim pobytem są kwestią indywidualną. Przed wyborem dokładnie określonej formy rehabilitacji istotne jest uwzględnienie obowiązującego stanu zdrowia oraz założeń dotyczących aktywności.
Szczególną grupę stanowią osoby wymagające opieki po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których sanatoria dla pacjentów hematologicznych mogą być jednym z elementów dalszego postępowania rehabilitacyjnego. W tak zaistniałych okolicznościach uwagę zwraca się na ogólną kondycję organizmu, sposobność wykonywania określonych aktywności oraz potrzebę implementacji programu do indywidualnych ograniczeń. Powrót do większej samodzielności po intensywnym leczeniu na prawdę bardzo często przebiega etapami i wymaga uwzględnienia zarówno aspektów medycznych, jak i codziennych wyzwań. Ważne jest także zachowanie ostrożności przy kształtowaniu aktywności oraz branie pod uwagę wymagań wynikających z wcześniejszego leczenia.
Zobacz także: rehabilitacja społeczna.